பாரன் சம்பாத்தியம்
=======//================//
"லே புள்ள சந்தோசு, எண்ணப்பா வந்த? நல்லா இருக்குதயாப்பா?" என கனத்த குரலில் அந்தோணி கேட்டது.
நல்லா இருக்குதேன் ஏய். நீங்க நல்ல இருக்குதீரா?
"நல்லா இருக்குதேன். என்னப்பா இந்த சின்ன வயசுல முடி எல்லாம் நரைச்சு போச்சு. உங்க அப்பன் இப்பவும் எளந்தாரிய போல நடக்குதான்." அந்தோணி நக்கலா ஒரு கேள்வி கேட்டது சந்தோச பார்த்து. எல்லாரும் மனசுல நினைக்குதத, அந்தோணி சந்தோசுக்க முகத்துக்கு நேரே கேட்டது.
"ஏ அந்தோணி ஆளே, பாரன்ல போனா அரபிமாரு கை நெறய சம்பளம் தருவாங்க. மேலும் அந்த நாடு நம்ம கேக்காமலே இன்னொன்னும் தரும். அது ஒவ்வொரு ஆளையும் பொறுத்தது, சில பேருக்கு தொப்பை, சில பேருக்கு கசண்டி, என்ன போல சிலருக்கு வெள்ள முடி. என்ன பண்ண ஏய், அடுத்த தடவ வரும்போது நல்ல கருப்பு டை அடிச்சிட்டு வாரேன்." என சொல்லி சந்தோசு சிரித்தான்
"வேற என்னப்பா விசேஷம், மக்க எப்படி! நல்லா இருக்குதாப்பா"
"நல்லா இருக்குதாரு"
புள்ள, அரபிமாரு படிக்குத ஸ்கூல்லயா உனக்க மக்க படிக்குது. மடிவளச்ச எடத்துல உங்க அப்பன், மிக்கேலுட்ட சொல்லுண்டு இருந்தான். "அடுத்த மாசம் மக்களுக்கு ஸ்கூல் லீவு, அப்ப மோனும் மக்களும் வருவான்ங்கனு" அதுதான் கேட்டேன்.
இல்ல ஏ. நம்ம இங்க உள்ள ஸ்கூல்ல போலத்தான் அங்கயும். இங்க உள்ள புக்கு எல்லாம் தான் அங்கும் வரும். பின்ன எஸ்ட்ராவா அரபி, ஹிந்தி எல்லாம் படிச்சுகுடுப்பாங்க.
அந்தோணி மிகவும் ஆச்சரியத்தோடு,
"புள்ள தமிழா!!!"
தமிழ்நாட்டுல நிறைய பள்ளிக்கூடத்துல தமிழ் சொல்லி குடுக்கலயாம். அங்கு தமிழ் சொல்லி குடுக்குதாராக்கும்? சும்மா இல்ல பண்டு உள்ளவன் சொன்னான் "முற்றத்து முல்லைக்கு மணம் இல்லைனு".
"ரெண்டு மக்களும் பள்ளிக்கூடத்துல போகேது புள்ள" என அந்தோணி அடுத்து கேட்டார்.
"ஆ. ஏ போகுது."
"எதாவது சொத்து சேக்க வேண்டிய காலத்தில, கிட்டுத பைசாய அங்கே செலுவு செஞ்சு தீத்தா எப்படியப்பா?" என சந்தோசின் பேரில் உள்ள அக்கரையில் அந்தோணி எதேச்சையா கேட்டது.
கடந்த ஒரு மாதத்தில் பலமுறை பலரால் சந்தோசின் முன் எழுப்பப்பட்ட கேள்வி. சந்தோசும் ஒரு நமட்டு சிரி சிரித்து விட்டு எல்லாருட்டையும் சொல்லுதத போல "வாறத போல பாக்கணும் வேற என்னேயே...ஏ" எனகடந்து செல்ல முயன்றான்.
ஆனால் அந்தோணி உடுத பாடு இல்ல "புள்ள இப்படி சொன்னா எப்படி நீங்க கொஞ்சம் படிச்சவங்க, உங்க அப்பன் நீங்க கடலுல போய் கஸ்ட பட கூடாதனு உங்கள படிச்ச வச்சான். நீங்க நாலு காசு சேத்து வைக்குதத விட்டுட்டு, பெறவு எங்கள போல வயசு ஆனாலா சேக்குவி?"
"ஏ, சொத்து சேர்ப்பதும், பணம் சேர்ப்பதும் தேவைதான். ஆனால் அதை விட ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமான தேவை நம் மக்க. பணமும் சொத்தும் சேர்க்க ஓடும் ஓடத்தில் மக்கள வளக்க தவறினால்? நம் தலைமுறையே ஆட்டம் கண்டு விடும். உங்களுக்கே தெரியும், சின்ன வயசுல நான் ஒரு தப்பு செஞ்சா எங்க அப்பா ஓட ஓட விட்டு அடிக்கும். ஆனா இப்போ எனக்க மோன கோவத்துல திட்டுனாலே என்னைய போட்டு பறையுது, எங்க அம்ம ஒரு மூலைல போய் "அங்கும் இவன் மக்களை இப்படியான் போட்டு அடிச்சுவான் போலைனு" கெடந்து ஒப்பாரிவச்சுது. மக்க ஊருல இருந்தா இவுங்க செல்லம் குடுத்தே பளாக்குவாங்க"
அந்தோணி ஆளே! வாழ்க்கைல ஒரு சின்னஆசைதான் எனக்கு, "என்னய எங்க அப்பா வளத்தினது போல, எனக்க மக்கள நான் வளத்தணும் அத்திறையும்தான். வேறே சொத்து, பணமனு ஒரு எண்ணமே இல்ல"
"ஏ, நம்ம ஊருலேணு பரான்ல இருந்து உள்ள இடத்தை எல்லாம் வாங்கி போட்ட பாரான் ஜான்சனுக்க நிலைமைய பாத்தீரே, சொந்த மக்களே சொத்துக்கு வேண்டி அந்த ஆள பாக்காத இட்டு கடைசில இந்த சின்ன வயசிலேயே அந்த ஆளு செத்தது. செத்தனு சொல்லுதத விட கொன்னானுவ. இப்போ அந்த புள்ளவ நடக்குத நடைய பக்குதீரே நீங்க?" என சந்தோசு நிறுத்தாமல் அடுக்கி கொண்டே போனான்.
அந்தோணி குறுக்கிட்டு, "புள்ள நீ சொல்லுதது எல்லாம் சரிதான். திடீர்னு பரான்ல இருந்து ஊருக்கு திரும்பி வந்தா என்னப்பா பண்ணுவீ? நாலு காசுஇருந்தாதானே ஊருல எதாவது தொழிலு செஞ்சு பிளைச்ச முடியும்".
இப்பளே மக்க ஊருல ஸ்கூல்ல போறம்னு சொல்ல தொடங்கிச்சு. மக்க கொஞ்சம் கூட வளந்து நாங்க ஊருல நிக்குதோமனு சொன்ன, நமக்கு என்னசொல்ல முடியும் ஏ? அது வர இப்படியே போட்டு.
"ஏ வேற ஒண்ணும் இல்லைனா, ஊருல ஒரு பெட்டி கடைய போட்டு உள்ளத வச்சு பொழைச்ச வேண்டியதுதான்." சொல்லி சந்தோசு சிரித்தான்.
"அடுத்து எப்போம் உங்க அப்பன அங்கு கொண்டு போறீ?" என அந்தோணி கேட்டது.
அந்தோணி ஆளே, அவுங்க லாஸ்டா அங்கு வந்தப்ப அவுங்கள பாக்க சங்கடமாட்டு இருந்தது. ஊருல பறவைய போல பறக்குதவங்கள சும்மா வீட்டுல அடைஞ்சு போட்டத போல இருக்கும்.
வந்து ஒரு வரம் கழிஞ்சு காலைல மக்கள ஸ்கூல் வண்டில ஏத்தி விட்டிட்டு வாக்கிங் போவாங்க. பிறவு ஒரு 10 மணி போல அப்பா பக்கத்துல உள்ள முடிவெட்டுத கடைல போய் தமிழ் பேப்பர் படிக்கும்.
ஒரு நாளு வேல தீந்து வந்தப்ப சின்ன கார மீனு பொரிச்சு வச்சு இருந்தது.
நான் கேட்டேன், "இந்த மீனு எங்கைனு கெடச்சது?"
எனக்க பொண்டாட்டி சொன்னா "அப்பா மடிவளச்ச போய் கொண்டு வந்தது" என சொல்லி சிரிச்சா.
அப்பாட்ட கேட்டப்ப,"மோனே, நேத்து நடக்க போறே எடத்துல தும்பு எறிஞ்சாங்க. அதுல ஒரு தமிழ் ஆளு நான் வேஷ்டி உடுத்துண்டு போறத பாத்து, அண்ணா நீங்க தமிழ்நாடா?" என கேட்டது
நான் ஆமா என சொன்னேன், உடனே "நல்ல மீனு இருக்கு கொண்டு போறீரா?"
"தம்பி பைசா கொண்டு வரல நாள வாங்குதேன்"
அதுக்கு அவரு, "இத கொண்டு போங்க, பைசா நாள தந்தா மதினு சொல்லி கைல தந்தது." நாள பைசா கொண்டு குடுக்கணும்.
நான் சொன்னேன், "அந்த அளுக்க கூட அப்படியே தொழிலுக்கு போவாட்டி?"
அம்மா சிரிச்சிட்டே, "மோன அது எல்லாம் விசாரிச்சாச்சு அய்யாளு, செல்லப்ப நாள போனாலும் போகும்"
அந்தோணி உடனே "அவன் அங்கு வந்தும் கடப்புறத்தில போறத நிறுத்தல அப்போ?"
அந்தோணி ஆளே "கடலும் கடப்புறமும் அய்யாளுக்க உசிரு. இப்பழும் நெறய பெரு,
"லே சந்தோசு , உங்க அப்பன வீட்டுல இருத்தி சாப்பாடு போட வேண்டியது தானே? இப்பழும் அவன என்னத்துக்கு கடலுல உடுதி" என கேக்குவாரு.
ஐயாளு இப்பளும் கடலுல போறதினாலதான் ஆசுவுத்திரி பக்கம் போகல. இல்லைனா உங்கள போல ஐயாளும் பிரசுரும், சுகரும் மாட்டு இப்போ மாத்திரயும் அசுவுத்திரியுமா அலைய பாத்தது.
ஓகே "லீவு நெறய நாளு உண்டாப்பா?"
"ஒரு மாசம் உண்டு ஏ"
"அப்ப பாக்கலாம் புள்ள" என கூறி இரண்டு பெரும்விடை பெற்றார்கள்.
No comments:
Post a Comment