Friday, 17 April 2020

11.பங்கு மாற்றம்

ஆன்மீகத்தை இறைமக்களுக்கு 2 வருடம் போதிக்க ஆயரால் அனுப்பிவைக்கப்பட்ட பங்குத்தந்தை தனது கடைசி நாள் திருப்பலியில் பலிபீடத்தில் நின்று கொண்டு ஆற்றும் உரை "இறைமக்களே நான் உங்கள் பங்கிற்கு வரும்போது உங்கள் ஊர் மிகவும் பின்தங்கி இருந்தது. ஆனால் நான் உங்கள் ஊரில் பல முன்னேற்றத்தை கொண்டு வந்தேன் கோவில் கட்டினேன், மேடை கட்டினேன், குருசடி கட்டினேன், திருமண மண்டபம் கட்டினேன்..
கோவிலுக்கு வெளியில் இருந்து இரு இளைஞர்கள் பேசி கொண்டார்கள்,
"அளியா இது எல்லாம் இவரு இவருக்க வீட்டில் இருந்தா கொண்டு வந்து கட்டினாரு இல்ல பிஷப் ஹவுஸ்லிருந்து பணம் கொண்டு வந்தா கட்டினாரு? மொத்தம் நம்ம ஆளுவளுக்க பணம். எங்க அம்மா எனக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட கடன் வாங்கினதுக்க கூட இதுக்கும் கடன் வாங்கி கொடுத்தது".
நான் குடுக்காண்டனு வெலெக்கினபோ,
"மோனே குடுக்காட்ட அன்பியத்துல ஏத்தாண்டாளுவ, கேவலமாட்டு சொல்லுவாளுவ, நமக்கு எதுக்கு மோனே வம்பு ஊரபோல நம்மளும் குடுக்குமோ. இல்லைனா நாளா அக்காளுக்க கல்யாணத்துக்கு வெல்ல பிரச்னையும் செய்யுவானுவ.
புதிய புதிய சாமி வந்த உடனே எத இடிக்கலாமான்னு தான் பாக்குதானுவ. இவனுவளுக்கு சாமியாட்டு படிச்சு குடுக்குதாரா இல்ல காண்ட்ராக்ட் க்கு படிச்சு குடுக்குதாரனே தெரியல. இவனுவளுக்கு ஊரில உள்ள வேற ஒரு பிரச்சனையும் கண்ணுல காணாது. கோவிலும், மேடையும், மண்டவுந்தான் கண்ணுல காணும்." இப்படி சலம்புண்டு இருந்தது அளியா.
உடனே அவன் நண்பன் கூறினான்.
அளியா அடுத்த சாமி மாறும்போ பாரு, அவரு இதே எடத்துல நின்னு சொல்லுவாரு, "இறைமக்களே நானும் நம் பங்கு பேரவை மற்றும் ஊர் பொதுமக்களும் சேர்ந்து செயல்பட்டதால்:
"1. நம் பங்கிலிருந்து பல குடும்பங்கள் நம் தாய் திருச்சபையை விட்டு வேறு பல சபைகளுக்கு சென்று கொண்டு இருந்தார்கள், அவர்களை நாம் நம் தாய் திருச்சபையோடு மீண்டும் சேர்த்து கொண்டோம்.
2. நம் ஊர் பல இளைஞர்கள் போதைக்கு அடிமையாக இருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு நல்ல இறை போதனை கொடுத்து அதன் பிடியில் இருந்து மீட்டு எடுத்தோம்.
3. அனைத்து ஊர்மக்கள் பிரச்சனைக்கும் நீங்கள் காவல்நிலையம் சென்று கொண்டு இருந்தீர்கள். கடந்த 2 வருடங்களாக அனைத்து பிரச்சனைகளும் பங்குபேரவையில் பேசி முடிக்கப்பட்டது(no police case)
4. உங்கள் பிஞ்சு சிறார்கள் ஆங்கில வழி கல்வி பயில பல மைல்கள் சென்றார்கள். நமது பங்கில் KG1, KG2 வகுப்புகள் தொடங்க பட்டது.
5. உங்கள் ஊரில் நல்ல குடிநீர் இல்லாமல் மக்கள் சமத்துவபுரத்தில் ஆட்டோக்களில் சென்று குடிநீர் கொண்டு வந்தார்கள் அல்லது காசு கொடுத்து வாங்கினார்கள். இப்பொது பஞ்சாயத்தின் உதவியோடு நல்ல குடிநீர் தெரு குழாய்களில்வருகிறது.
6. தெரு குழாய்களில் தண்ணீர் வரவில்லை.

7. நம் பக்கத்து ஊர்களில் தூண்டில் வளைவு போட்டதின் காரணமாக நாம் ஆண்டுதோறும் பல வீடுகளை இழந்தோம்.. அரசு மற்றும் பிஷப் உதவியுடன் இரு இடங்களில் நாம் தூண்டில் வளைவு அமைத்தோம்.
8. உங்கள் ரோடுகள் மிகவும் குண்டும் குழியுமாக காட்சி அளித்தது. இப்பொது அரசு உதவியுடன் நல்ல ரோடு போடப்பட்டது.
பங்குப்பேரவையும் ஊர் பொதுமக்களும் நினைத்தால் கண்டிப்பாக இதைவிட உங்கள் ஊரை முன்னுக்கு கொண்டு வர முடியும். நம்முடைய ஒவ்வொரு முடிவும் நம் பங்கு மக்களுக்கு நல்லது நடக்கும் வகையில் இருக்க வேண்டும். இறைவன் மென்மேலும் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக" என தனது உரையை முடிப்பார் என கூறினான்.
அதற்கு அந்த நண்பன்
அளியா "இப்படி நடந்தா நம்ம ஒளிமாதாக்கு மொத மொழுவுதிரி நான் கொளுத்துவேன் அளியா".
ஆனா ஒரு டவுட் அளியா "இப்போ எல்லாம் சாமிமாரே போலீஸ் ஸ்டேஷன் போய் கேஸ் குடுக்குத்தாரு இதுக்கு பிஷப் ஒன்னும் சொல்லமாட்டாரா?.
உடு அளியா உடு, " அவுங்க மட்டும் மாலகன்மாரா, அவுங்களும் மனிசமாருதானே"

10. பங்குப்பேரவை எனும் பித்தலாட்டம்

துபாய்ல இருந்து ஒருவன், ஊரில் இருக்கும் அவன் நண்பனுக்கு போன் பண்ணினான்.
"நண்பா ஊருல என்ன விசேஷம்" னு கேட்டான். அதற்கு அவன் நண்பன்.
"அளியா இண்ணு கோவில புதிய கமிட்டி அளுவ பொறுப்பு எடுத்தாரு. போன கமிட்டி சரியில்ல, சாமி சரியில்லனு சொல்லிட்டு நடந்த 10 ஆளும் புதிய கமிட்டில எறியாச்சு, இனியும் நம்ம ஊருல எல்லாம் நல்ல காரியம்தான் நடக்கும். ஏன் எண்ணா ஊருல நடக்குதா எல்லா காரியமும் கமிட்டி கூடிதான் தீர்மானம் எடுக்குமாம். அப்போ சாமியாரு எதாவது தப்பான விசயம் கொண்டு வந்தா கமிட்டி தடுத்து மக்களுக்கு கெட்டது நடக்காத பாப்பாங்க"
"நண்பா புது கமிட்டி ஆளுவளுக்க பேர கொஞ்சம் சொல்லு" என நம்ம துபாய் ஆளு கேட்டான்.
அதற்கு நண்பன், "அளியா, எல்லாம் உனக்கு தெரிஞ்ச ஆளுவதான்" என லிஸ்ட்டை சொல்ல தொடங்கினான்.
" 1 வார்டு .., 2 வார்டு .., 3 வார்டு ..,4 வார்டு ..,5 வார்டு ..,6 வார்டு ..,7 வார்டு ..,8 வார்டு ..,9 வார்டு ..,10 வார்டு .."
நண்பா "சூப்பர் கமிட்டி, எடப்பாடு தொட்டு அந்தோணியார் குரசடி வர உள்ள ஸ்டராங் & எனெர்ஜிடிக் ஆளுவ. இனி நம்ம ஊரு துபாய போல மினுங்கும் நண்பா"
அதற்கு ஊரில் இருக்கும் நண்பன் இடை மறித்து, "அளியா, இன்னும் லிஸ்ட் இருக்கு சொல்லுதேன் கேளு..
இன்னும் என்ன லிஸ்ட் நண்பா, "நம்ம ஊருல மொத்தம் 10 வார்டு. நீ, வார்டு 10 லணு நம்ம மக்கள் தேர்ந்து எடுத்த 10 கமிட்டி ஆளுவளுக்க பெரும் சொல்லி ஆச்சு. வேற என்ன லிஸ்ட் நண்பா"
இப்போதான் ஊரில் இருக்கும் நண்பன் பெரிய குண்ட தூக்கி போட்டான்."அளியா,கமிட்டி ஆளுவ மொத்தம் 20 "
என்னத்த சொல்லுத நண்பா " ஒவ்வரு வார்டு லேனும் அப்போ 2 கமிட்டி யா?"
இல்லை அளியா, "அப்போ மீதி 10 கமிட்டி ஆளுவளும் எங்கேணு ?"
சொல்லுதேன் கேளு அளியா, என லிஸ்ட்டை சொன்னான் அளியன்:-
"11. சாமிக்க ஆளு (Father nominee)
12. சாமிக்க ஆளு (Father nominee)
13. கான்வெட் சிஸ்டர்
14. fisherman
15. youth
16. Education
17. TSS
18. BCC
19. Family
20. அஜபாலனம்"

நண்பா,
"சாமி என்னத்துக்கு 2 ஆளுவள செலக்ட் பண்ணுதாரு?"
"சிஸ்டர்ஸ் என்னத்துக்கு ஊர் கமிட்டி ல"
"அப்போ நம்ம செலக்ட் பண்ணின கமிட்டி ல fisherman/family லனு யாரும் இல்லையா" - என நம்ம துபாய் ஆளு கேள்வியாட்டே கேட்டான்.
அதுக்கு ஊரில் இருக்கும் நண்பன்."அளியா, நீ கேக்குத எல்லாம் நாயந்தான். நம்ம தலைமை பிஷப், அப்படி சட்டம் வச்சு இருக்குதாரு நம்ம என்ன பண்ண முடியும்".
நண்பா, "அப்போ நம்ம எந்த கமிட்டி ஆளுவள எடுத்து உட்டாலும், நம்ம ஊர ஒண்ணும் மாத்த முடியாது. என்னண்ணா, ஒரு கமிட்டி கூட்டத்துல மக்கள் சார்பாட்டு நம்ம எடுத்து உட்ட 10 பேருல 8 பெரு கடல்ல தொழில கெடக்குவாரு மீதி உள்ள 2 பேரும்தான் போவாங்க, ஆனா வேற 10 கமிட்டி இருக்குதாரே அவங்க 8 பெரு கண்டிப்பா எல்லா கூட்டத்துக்கும் போவாரு. ஒரு டிஸ்கஷன் வந்து மெஜாரிட்டி பாக்கும்போ, சாமி சொல்லுததுதான் கடைசி முடிவு ஆகும். என்னண்ணா, வேற 10 கமிட்டி ஆளுவள்ல 8 பெரு பெண்ணுங்கதான் இருப்பாங்க. அவங்க சாமி சொல்லுததுதான் கரெக்ட்னு கண்ண மூடிட்டு நம்புவாங்க"
இந்த முறையை மாற்றவில்லையெனில் அடுத்த 50 வருடம் ஆனாலும் நம்மை இவர்கள் அடிமைகளாக தான் நடத்துவார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் அப்படிதான்.

9. பள்ளி வாழ்க்கை


பூத்துறை காருண்ணியபுரம் பள்ளிகூடத்தில் 2 முதல் 8 வரை படித்து விட்டு பயஸ்.XI மேல்நிலை பள்ளி தூத்தூரில் நுழைகிறான் ரமேஷ். பூத்துறை பள்ளிக்கூடம் என்பது அவனது வீடு போல, ஏனெனில் வகுப்பறை மற்றும் பள்ளிகூடத்தில் 99% மாணவர்களுமே பூத்துறையை சார்ந்தவர்கள்.பள்ளி முடிந்த பின்னும் அவனது வாழ்க்கை என்பது அவர்களை சுற்றியதுதான்.
ஆனால் போகும் பயஸ் XI பள்ளி என்பது 5 ஊர் மக்களும் பயிலும் பொதுவான பள்ளி. மேலும் அவனது சில தூத்தூரில் படிக்கும் நண்பர்கள் பயஸ்.XI பள்ளியின் நிறை, குறைகளை அவ்வப்போது கூறியது அவனது நினைவலையில் அசைபோட்டு சென்றது. பெரிய விளையாட்டு திடல், நல்ல கால்பந்து கைப்பந்து அணிகள், ஆங்கில ஆசிரியரின் பிரம்பு, கணக்கு ஆசிரியரின் நுள்ளு, தமிழ் ஆசிரியரின் தூக்கம் மேலும் கதாநாயகர்களாக வலம்வரும் சில பூத்துறை மாணவர்கள், கடைசியாக பக்கத்து ஊர்களில் உள்ள சில கதாநாயகிகள்.
இவை அனைத்தையும் மனதில் சுமந்து கொண்டு முதல் நாள் பள்ளியில் நுழைகிறான். அறிவிப்பு பலகையில் ஓட்ட பட்ட அவனது வகுப்பு மாணவ மாணவிகள் பெயர்களை படித்து கொண்டு இருக்கும்போதே, "அப்பாடா, தெரிஞ்ச நாலு அஞ்சு ஆளு உண்டு கிளாசில" என்று பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டான் ரமேஷ்.
உடனே நண்பன் ஆஸ்டினை தேடி அவனது வகுப்பில் விருவிரு என செல்கிறான்.
ரமேஷ் வருவதை பார்த்த ஆஸ்டின் உடனே வகுப்பறையை விட்டு வெளியில் வந்து "வா கும்பாரி நீ எந்த கிளாஸ்"
"நண்பா நான் உனக்க கிளாஸ் தான் D" என ரமேஷ் சொன்னான்.
ஆஸ்டின் "நண்பா பாத்து, சில பெண் பைங்க உண்டு எதாவது சொல்லி ஓடக்கினா ஒடனே டீச்சர்ட சொல்லி குடுக்கும். அதும் நீ இப்போதான் பள்ளிக்கூடத்துல சேந்த கொஞ்சம் பாத்து இரி"
"நண்பா, நான் இருக்குத இடம் தெரியாத இருக்குத ஆளு, எனக்கட்ட போய் நீ இப்படி சொல்லுத. அப்படி எதாவது நடந்த நீ பாத்துக்க மாட்டிய நண்பா" என ரமேஷ் இழுத்தான்.
"ஓகே நண்பா, வா கிளாஸ்சுக்க உள்ள. எனக்க டெஸ்க் ல இடம் இல்ல. நீ இப்போ பெறக்க போய் இரு. டீச்சர் வந்தா செலப்போ எல்லாரையும் மாத்தி இருத்தும். அப்போ பாக்கலாம்"
ரமேஷ் கடைசி இருக்கையில் சென்று அமர்ந்தான். அதுவே அந்த வருடம் முழுவதும் அவனது இருப்பிடம் ஆனது.
பள்ளிநாட்களில் அனைத்து மாணவர்களும் நடந்தே செல்வார்கள், அதை பார்க்கும் போது பச்சை வெள்ளை நிறத்தில் ஊரே ஊர்வலம் செல்வதை போல இருக்கும்.பள்ளிக்கு அனைத்து புத்தகங்களையும் தோள்மேல் வைத்து சுமந்து செல்வதுதான் வழக்கம். அதனால் சில நாள்களில் சுமை குறைப்பதற்காக தமிழ் அல்லது ஆங்கில பாட புத்தகத்தை கொண்டு செல்லாமல் பக்கத்துக்கு வகுப்பு நண்பன் டெல்பினிடம் வாங்கும் பழக்கம் உண்டு. ஒரு நாள் இவ்வாறு தமிழ் பாட புத்தகம் கேட்பதற்கு பக்கத்து வகுப்பு டெல்பினை பார்க்க சென்றால் அவன் அன்று வகுப்பிற்கு வரவில்லை. யாரிடம் கேக்கலாம் என நினைத்து கொண்டு நிக்கும் போது டெல்பினின் வகுப்பு இரு மாணவிகள் வகுப்புக்குள் நுழைந்து கொண்டு இருந்தார்கள்.
அவர்களிடம் மிக தகதகத்த குரலோடு "தமிழ் புக்கு தருவீரா" என ரமேஷ் கேட்டான்.
சற்று நேரத்தில் இருவரில் ஒரு மாணவி தமிழ் புத்தகத்தை கொண்டு வந்து நீட்டினாள். ரமேஷ் ஒன்றும் கூறாமல் வாங்கிவிட்டு நேராக அவனது வகுப்பறையில் நுழைந்தான்.புத்தகத்தை திறந்த போதுதான் அவளது பெயரை பார்த்தான். மிக அழகான கையெழுத்தில் "கலா" என எழுதி இருந்தது.
பெயரை பார்த்த ஆஸ்டின் "என்ன நண்பா புக் எல்லாம் வாங்கி இருக்க ம்ம் ம்ம்".
தமிழ் வகுப்பு முடியும் முன்னே இந்த செய்தி ரமேஷ் நட்பு வட்டாரத்தில் பரவி விட்டது. ரமேஷ் மதிய உணவு வேளையில் புத்தகத்தை கொண்டு குடுத்து "தேங்க் யூ" என கூறி விடை பெறும்போது அவனது நண்பன் ஜோஸ் பார்த்து விட்டான். ஜோஸும் அவனது பங்கிற்கு "நண்பா ம் ம்" என சொல்லி சென்றான். இதை கேட்ட கலா முகத்தை மிக இறுக்கமாக வைத்து விட்டு வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அவளது தோழிகள் "நாங்க அப்பவே சொன்னோம் புக்கு குடுக்காதேன்னு, நீ கேட்டாயா? இது மட்டும் போதும் இந்த பைன்களுக்கு இனியும் நடக்க உடமாட்டானுவ"
இதன் பின்பு கலா ரமேஷை பார்க்கும் போது ஒரு கோபம் கலந்த பார்வை வீசி செல்லுவாள். ரமேஷ் நண்பர்கள் எப்போது கலாவை பார்த்தாலும் "ரமேஷ், ரமேஷ்" என கூறி அவளது கோபத்தை மேலும் ஏற்றி விடுவார்கள்.10 வகுப்பு வரை முழுவதும் இவ்வாறு "ரமேஷ், ரமேஷ் ம்ம் ம்ம்" என கடந்து சென்றது.
10 வகுப்பு தேர்ச்சி பெற்றவுடன் ரமேஷின் நண்பன் ஜோஸ் அவன் மாமா சொன்னதற்காக சிவில் பாடப்பிரிவில் சேர்ந்தான்.
ஜோஸ் அவனது நண்பர்களிடம் "சிவில் பாடத்தில் கணக்கு மட்டும் படிச்சா போதும். வேற பாடம் தமிழ்,இங்கிலிஷ், சிவில் அதுல சிவில் பேப்பர் திருத்த நம்ம டீச்சர் தான் போகும் அதனால யாரையும் தோத்து விடாதாம்". இதை அறிந்த ரமேஷும் அவனது நண்பர்கள் 7 பெரும் சிவில் பாடத்திட்டத்தில் சேர்ந்தார்கள்.
வகுப்புகள் ஆரம்பித்து சில நாள்கள் கழித்து மீண்டும் கலாவை பார்த்தான் ரமேஷ். இப்போது அவள் வெறும் புன்னகையை மட்டும் வீசி சென்றாள். ரமேஷுக்கு என்ன நடக்குது என்றே புரியவில்லை. பொதுவாக முறைத்து பார்ப்பவள் இப்போது ஏன் புன்னகைத்து செல்கிறாள் என. ரமேஷ் மனதில் "கண்ணா லட்டு தின்ன அசையா" விளம்பரம் ஓடி சென்றது.